چه میپرسی که او چون گریه میکرد       خودم دیدم که او خون گریه میکرد

به صبح و شام بر شاه شهیدان                     امام عصر محزون گریه میکرد

نمیدانم چه زخمی داشت بر دل          به کوه و دشت و هامون گریه میکرد

نه  یاری نه تسلایی به غربت                       ز اهل عالم افزون گریه میکرد

عجب داغی نهاده بر دل او                           که  از اندازه بیرون گریه میکرد

چه نقشی داشت در سر زآب و آتش       که قلبش رود جیهون گریه میکرد

خیالی رفت از سوگش به خاطر         که صوفی گشته مجنون گریه میکرد

سراینده: صوفی

شب تاسوعا 1434 ق