الهي امان و پناهم تويي                                                      گناهم ببخش، انتباهم تويي

فتاده زچشمت شوم يا كه رانده                                           به هر جا روم آن پناهم تويي

چو ماهي به دريا غريق گناهم                                            خطا پوش روي سياهم تويي

گناهم فزون از همه كوهساران                                        به غفران فزون از گناهم تويي

به ياد آورم آنچه من از گناه                                                 فراموشكار و گواهم تويي

تو اين شرمسارت به منت پذير                                         كه زود آشتي در نگاهم تويي

به عالم بدي ها از آن ماست                                           همه خير و خوبي گواهم تويي

به پيش آورم بار، كوه گناه                                       جزايم بهشت است دادخواهم تويي

نداريم چيزي كه پيش آوريم                                           دهد نان و دندان به آهم تويي

به گرداب غم «صوفي» از دست شد

به شادي دهد آنكه راهم تويي

سراينده: صوفي

تاريخ: 1386/11/17