ياران حديث دل نتوان گفت به هر زبان     هم گوش دل بخواهد و هم سوز در بيان

يك عمر داغ بر دل خود ما نهاده ايم           تا كي شود ز سوز دل ما كار ما عيان

هم دست در طلب آرزو نهاده ايم             هم دل بريده از طلب و نوميد در جهان

يك شب به بيكسي و هجران سحر كنيم        روزي به وعده وصل و باشيم بر اين گمان

عاشق حديث دل چه كند كار او بسي               مشكلتر است ز كندن بيستون در اين جهان

داغ فراق كشيم يا جور نا رفيق              بايد كشيم جور رقيب و همين و همان

بايد كه دست بركشي اي صوفي از اين حديث

تا بيش از اين نگرديده اسرار تو عيان

سراينده: صوفي

تاريخ: 1386/11/11