ز احوالات حالت با خبر گشتم                   زخود بيرون شدم بي پا و سر گشتم

چو دانستم كه با غم خانه داري                حسادت برده بر غم غم به بر گشتم

به كنج دل چو غم مهمان من شد             به پيشش شاديت را خم كمر گشتم

در افكارم به دنبال تو ميگشتم                  كه در پس كوچه هايش مويه گر گشتم

به بن بست وصال تو گذر كردم                  نفهميدم چرا من با تو برگشتم؟!

شنيدستم كه در فكرت گذر كردم             خيالي در خيالت چون سمر گشتم

ز بس نامهرباني تو من ديدم                     به خود نامهربان از تو بتر گشتم

سياهي آمد از دور آن نبودي تو                 سيه بختي ز شب تاريكتر گشتم

چو گرديدي نهان از چشم صوفي

به گرداب غم اينك همسفر گشتم