در بدست آوردنت دادم همه دار و ندار                             تا چه سازم بعد ازاين با فقر و، ناسازي يار

يار شيرين طبع من بگذشت و رفت از پيش من                     مانده ام من بي نصيب و بعد از اين در چشم خار

اي صباي پند گو در پند من چيزي بگو                                  تا كه اين چشم خمارم دست بردارد ز يار

ليلي مجنون چه شد ؟ آخر نصيب كس نشد!                          ليلي من رفت و شد در دست ديگر كس چو خار

خار اگر با گل بود زنهار او باشد زكس                                    اي دريغا تا رقيب آمد جدا شد گل زخار

بار عشق و آتش هجران چه ها با من نمود                             بار عشق و بار غم، بايد کشم اين هر دو بار

دلبران عاشق كش و بي رحم و خون ريزند وبس                   يار ما در بيوفايي كي بود از اين تبار

با تو دارم يك تمنا و دگر هيچ اي پسر                                   بشنو و با آن بشوي از چهره زردم غبار

يك نظر بر«صوفي» بيچاره كن از روي لطف

تا به يغماي نگاهت جان فشاند پيش يار